جنگ و رویکردها - قسمت اول

 در طول سال هاى جنگ تحمیلى، دو شیوه مهم جنگى به صورت آزمون و خطا براى مقابله با تهاجم عراق در پیش گرفته شد، یکى شیوه جنگ کلاسیک بود که فرماندهى آن را ـ بویژه در پنج، شش ماه ابتداى جنگ ـ بنى صدر برعهده داشت، و عمده آنها هم همان طور که همه مى دانند از همان آغاز کار با شکست روبه رو شد، و دیگر شیوه جنگ پارتیزانى یا جنگ چریکى بود به نظر شما چه اتفاقى افتاد که فرماندهان جنگ توانستند از این آزمون و خطاى خطیر و دشوار سربلند بیرون بیایند و شیوه سوم را که به پیروزى هاى بزرگ بعدى در عملیات هاى مهمى مثل خیبر و والفجر هشت و کربلاى پنج انجامید، در پیش بگیرند منظور همان شیوه اى است که دکتر محسن رضایى از آن تحت عنوان دکترین بهمن یاد مى کند

ببینید، به هر حال هر نظامى براى مقابله با تهدیداتى که با آن روبه رو مى شود، طرح هایى دارد. البته در سال هاى پیش از انقلاب فقط عراق بود که ایران را مورد تهدید قرار مى داد، و براى مقابله با تهدید عراق هم رژیم گذشته طرح هایى داشت که این طرح ها طبیعتاً منبعث از یک دکترینى بود؛ این که براى مقابله با تهدید عراق چه عملیاتى باید انجام بدهند و چه کارهایى باید بکنند. مستشارها و مشاوران شان هم که همگى آمریکایى بودند. چون که ایران ژاندارم منطقه بود. یعنى خط مقدم ناتو در مقابل شوروى. خب، آنها هم مستشارى مى کردند. چند تا طرح در این مورد وجود داشت. طرح ابومسلم خراسانى یک، طرح ابومسلم خراسانى دو و طرح ابومسلم خراسانى سه. این طرح ها به این صورت بود که اگر عراق به نقطه اى از کشور حمله کرد، آنها با تجهیزات و توپ و تانک و همه اینها حمله کنند و بروند و بغداد را بگیرند. ببینید، این دکترین اساساً این بود، حال آن که وقتى در سال ۵۹ عراق به ایران حمله مى کند و ما عملاً وارد معرکه جنگ با عراق مى شویم، مى بینیم چنین دکترینى اساساً هیچ کاربردى ندارد. اصلاً شما با کدام تانک مى خواهید از مهران تا بغداد بروید آن هم تانکى که آقاى مهندس بازرگان قرارداد موتور دو هزار دستگاهش را با انگلیسى ها لغو کرده. به این مسائل تا به حال کمتر توجه شده...

* یعنى قراردادى که در زمان شاه بسته شده و پولش هم پرداخت شده بود، در زمان دولت موقت لغو شد

بله. این قرارداد لغو شد، بعد هم نه موتورها را تحویل مان دادند و نه حتى پولش را به ما برگرداندند. در حالى که این تجهیزات در راه هم بوده و داشته مى آمده. دقت کنید؛ دو هزار موتور چیفتن...

* خب براى چى اصلاً چنین قراردادى به چه علتى لغو مى شود

حالا اگر بخواهیم جنبه هاى فنى این بحث را جهت اطلاع خوانندگان توضیح بدهیم، موضوع این است که موتور تانک چیفتن ۱۳ گونه روغن مصرف مى کند و موتور سنگینى است و در مانورهایى که ارتش انجام داد، معلوم شد قابلیت زیادى ندارد. موتور را عوض کردند و یک موتور رولزرویس برایش تهیه کردند. بعد قرارداد بستند که همه اینها عوض بشود. یعنى تانک چیفتن عملاً کارایى نداشته. دو مدل تانک دیگر هم که در مجموعه ارتش بود، یکى تانک ام۶۰ بود و یکى هم تانک ام۴۷. این مباحث تخصصى است و خیلى ها از آنها مطلع نیستند. حالا، تانک ام،۶۰ برجک ۹۰سانتیمترى دارد، در حالى که برجک تانک چیفتن ۴۰ سانتیمتر است. یعنى هرجا که مى آمدیم، یک گلوله مى خورد به برجک ام۶۰. هرجا که مى آمدیم، یک گلوله مى خورد به برجک ام۴۷. در واقع، تانک هاى ام۴۷ از نظر سرعت، تانک هاى خوبى هستند، از نظر موتور هم همین طور، ولى از نظر مقاومت برجک و قدرت آتش، تانک هاى ضعیفى به حساب مى آیند. حالا برعکس، تانک چیفتن قدرت آتش خوبى دارد، کالیبرش ۱۲۰ میلیمتر است و گلوله ثاقبش هم ۱۸ کیلومتر برد مى زند. تانکى که بتواند در نقش توپخانه عمل کند، تانک چیفتن است. ولى موتورش نمى توانست آن را بکشد. خب این یک بحث، بحث دیگر هم این که چیزى در حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد این تجهیزات هم از کار افتاده بود. یعنى تعمیر و بازسازى نشده بود. پس اینها با کدام تجهیزات مى خواستند به بغداد حمله کنند هر گردان تانک ما ۵۳دستگاه تانک باید مى داشت، در حالى که از کل گردان ها ۲۰ تا ۲۳ دستگاه بیشتر سالم نبودند. حالا اینها را بگذارید مقابل نیروهایى که آنجا بوده، مثلاً ببینید تیپ دو زرهى لشکر ۹۲ در زمان تهاجم چقدر تانک داشته یک تیپ هم که نبوده تا ۱۵۰ دستگاه تانک داشته باشد. کل تانک هایشان ۳۵ تا ۴۰ دستگاه نبود. یعنى از این تعداد ۱۵۰ دستگاه . خب این مجموعه تانک هایمان. مجموعه نیروى هوایى با همه سلامت و توانایى ها و آموزش هایش که واقعاً عملیات هاى اعجاب آورى را هم توانست انجام بدهد، توى محدودیت بار مبنا بود. یعنى مهماتى که آمریکایى ها براى نیروى هوایى در نظر گرفته بودند، یک بار مبنا بود. شما از دوستان نیروى هوایى ارتش بپرسید که چند دستگاه موشک فونیکس داشتند. فونیکس هوا به هوا. بپرسید چند دستگاه فونیکس هوا به زمین داشتند. یعنى آمریکایى ها حتى یک دستگاه موشک هوا به زمین فونیکس هم به نیروى هوایى ارتش ما تحویل ندادند. چون که مى گفتند اگر خبرى شد ما خودمان مى آییم و این موشک ها را هم همراهمان مى آوریم. یعنى حتى این اطمینان وجود نداشت که این تجهیزات را به ما واگذار بکنند. همچنین در مورد قطعات، از هلى کوپتر کبرا گرفته تا ۲۱۴ و هواپیماهایى که در اختیار بوده. البته براى هواپیماهاى اف۴ و اف۵ و موشک 

/ 0 نظر / 20 بازدید